TRAVEL
I SHOULD like to rise and go
Where the golden apples grow;
Where below another sky
Parrot islands anchored lie,
And, watched by cockatoos and goats,
Lonely Crusoes building boats;
Where in sunshine reaching out
Eastern cities, miles about, mens
Are with mosque and minaret
Among sandy gardens set,
And the rich goods from near and far
Hang for sale in the bazaar,
Where the Great Wall round China goes,
And on one side the desert blows,
And with bell and voice and drum
Cities on the other hum;
Where are forests, hot as fire,
Wide as England, tall as a spire,
Full of apes and cocoa-nuts
And the negro hunters huts;
Where the knotty crocodile
Lies and blinks in the Nile,
And the red flamingo flies
Hunting fish before his eyes;
Where in jungles, near and far,
Man-devouring tigers are,
Lying close and giving ear
Lest the hunt be drawing near,
Or a comer-by be seen
Swinging in a palanquin
Where among the desert sands
Some deserted city stands,
All its children, sweep and prince,
Grown to manhood ages since,
Not a foot in street or house,
Not a stir of child or mouse,
And when kindly falls the night,
In all the town no spark of light.
There I'll come when I'm a man
With a camel caravan;
Light a fire in the gloom
Of some dusty dining-room;
See the pictures on the walls,
Heroes, fights and festivals;
And in a corner find the toys
Of the old Egyptian boys.
Where below another sky
Parrot islands anchored lie,
And, watched by cockatoos and goats,
Lonely Crusoes building boats;
Where in sunshine reaching out
Eastern cities, miles about, mens
Are with mosque and minaret
Among sandy gardens set,
And the rich goods from near and far
Hang for sale in the bazaar,
Where the Great Wall round China goes,
And on one side the desert blows,
And with bell and voice and drum
Cities on the other hum;
Where are forests, hot as fire,
Wide as England, tall as a spire,
Full of apes and cocoa-nuts
And the negro hunters huts;
Where the knotty crocodile
Lies and blinks in the Nile,
And the red flamingo flies
Hunting fish before his eyes;
Where in jungles, near and far,
Man-devouring tigers are,
Lying close and giving ear
Lest the hunt be drawing near,
Or a comer-by be seen
Swinging in a palanquin
Where among the desert sands
Some deserted city stands,
All its children, sweep and prince,
Grown to manhood ages since,
Not a foot in street or house,
Not a stir of child or mouse,
And when kindly falls the night,
In all the town no spark of light.
There I'll come when I'm a man
With a camel caravan;
Light a fire in the gloom
Of some dusty dining-room;
See the pictures on the walls,
Heroes, fights and festivals;
And in a corner find the toys
Of the old Egyptian boys.
കവിതയുടെ ലളിതമായ മലയാളം
ഈ കവിതയില് കവി ദൂരെയുള്ള വിചിത്രവും മനോഹരവും അത്ഭുതകരവുമായ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യാനുള്ള തന്റെ വലിയ ആഗ്രഹം പറയുകയാണ്.
അവന് സ്വപ്നം കാണുന്നത് സ്വര്ണ ആപ്പിളുകള് വളരുന്ന ദേശങ്ങളും, തത്തകള് നിറഞ്ഞ ദ്വീപുകളും, സൂര്യപ്രകാശത്തില് തിളങ്ങുന്ന കിഴക്കന് നഗരങ്ങളും ആണ്. അവിടെ പള്ളികളും മിനാരങ്ങളും, മണല്ത്തോട്ടങ്ങളും, വില്പ്പനയ്ക്കുള്ള വിലപിടിപ്പുള്ള സാധനങ്ങളുള്ള ബസാറുകളും ഉണ്ടെന്ന് അവന് കരുതുന്നു.
ചൈനയുടെ വന്മതില്, അതിന്റെ ഒരു വശത്ത് കാറ്റ് വീശുന്ന മരുഭൂമി, മറുവശത്ത് മുഴങ്ങുന്ന നഗരങ്ങളുടെ കാഹളം-ഇവയെല്ലാം കവി കാണാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അതുപോലെ തന്നെ വന്കാടുകളും കുരങ്ങുകളും, നൈല് നദിക്കരയിലെ മുതലകളും, ചുവന്ന ഫ്ളമിംഗോകളും, മനുഷ്യനെ വേട്ടയാടുന്ന കടുവകളും, മരുഭൂമിയില് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട പഴയ നഗരങ്ങളും അവന്റെ മനസ്സില് ചിത്രങ്ങള് പോലെ ഉയരുന്നു.
താന് ഒരു വലിയ മനുഷ്യനായാല് ഇത്തരത്തിലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തെത്തും എന്ന് കവി സ്വപ്നം കാണുന്നു. അവിടെ ഒരു പഴയ വീടിന്റെ ഭക്ഷണ മുറിയില് തീ കൊളുത്തി മതിലുകളിലുള്ള വീരന്മാരുടെയും ഉത്സവങ്ങളുടെയും ചിത്രങ്ങള് കാണുകയും, ഒരു കോണില് പഴയ ഈജിപ്ഷ്യന് ആണ്കുട്ടിയുടെ കളിപ്പാട്ടങ്ങള് കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുമെന്ന് അവന് കരുതുന്നു.
അങ്ങനെ ഈ കവിത ഒരു കുട്ടിയുടെ അപരിമിതമായ യാത്രാസ്വപ്നങ്ങളും അത്ഭുതലോകങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആഗ്രഹങ്ങളും മനോഹരമായി വരച്ചുകാട്ടുന്നു.
Read and respond
വായിച്ച് പ്രതികരിക്കുക.
1. Where does the poet like to visit?
കവി എവിടേക്കാണ് പോകാന് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്?
He likes to visit faraway lands where golden apples grow, parrot islands, eastern cities, China, deserts, jungles, and ancient deserted cities.
അവന് സ്വര്ണ ആപ്പിളുകള് വളരുന്ന ദൂരദേശങ്ങള്, തത്തദ്വീപുകള്, കിഴക്കന് നഗരങ്ങള്, ചൈനയുടെ വന്മതില്, കാറ്റു വീശുന്ന മരുഭൂമികള്, കാടുകള്, പഴയ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നഗരങ്ങള് എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കാണ് പോകാന് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്.
2. What does the poet like to see?
കവിക്ക് എന്താണ് കാണാന് ഇഷ്ടം?
He likes to see golden apples, parrot islands, cockatoos, boats, mosques, minarets, bazaars, the Great Wall, forests, crocodiles, flamingos, tigers, and deserted cities.
അവന് സ്വര്ണ ആപ്പിളുകള് തത്തദ്വീപുകള്, കൊക്കറ്റൂസ്, വള്ളങ്ങള്, പള്ളികള്, മിനാരങ്ങള്, ബസാര്, ചൈനയുടെ മഹാമതില്, കാടുകള്, മുതലകള്, ഫ്ളമിംഗോകള്, കടുവകള്, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നഗരങ്ങള് എന്നിവ കാണാന് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
3. What does he expect to see in the eastern cities?
കിഴക്കന് നഗരങ്ങളില് അവന് എന്താണ് കാണുമെന്ന് കരുതുന്നത്?
He expects to see mosques, minarets, sandy gardens, and rich goods hanging for sale in the bazaar.
അവന് പള്ളികള്, മിനാരങ്ങള്, മണല്ത്തോട്ടങ്ങള്, ബസാറില് വില്പ്പനയ്ക്കായി തൂക്കിവെച്ച വിലപിടിപ്പുള്ള സാധനങ്ങള് എന്നിവ കാണുമെന്നാണ് കരുതുന്നത്.
4. Why does he prefer to visit England?
ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്കാണ് അവന് പോകാന് കൂടുതല് ഇഷ്ടം വരുന്നത്. എന്തുകൊണ്ട്?
He does not prefer to visit England; he only compares the forests to the size of England.
അവന് ഇംഗ്ലണ്ട് സന്ദര്ശിക്കാന് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന് കവിതയില് പറഞ്ഞിട്ടില്ല; കാടുകളുടെ വലിപ്പം ഇംഗ്ലണ്ടിനോട് താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു എന്നുമാത്രം.
5. What does he find in the dining room when he lights a fire?
അവന് തീ കൊളുത്തി ഡൈനിംഗ് റൂമില് എന്താണ് കാണുന്നത്?
He finds pictures on the walls and the toys of old Egyptian boys.
അവന് മതിലുകളില് ചിത്രങ്ങളും ഒരു മൂലയിലെ പഴയ ഈജിപ്ഷ്യന് ആണ് കുട്ടിയുടെ കളിപ്പാട്ടങ്ങളും കണ്ടെത്തുന്നു.
THE GIFT
It was a clear and pleasant evening. I dressed and came out of my room. The roads of Rome were full of people. Men and women dressed in expensive clothes, and smart children full of good cheer thronged the sidewalks. The evening sun's rays that filtered through the leaves of the trees that shaded the sidewalks seemed to be fondly hugging the ebb and flow of life in the city.
I approached a bus stop. One of the MD 'circulare' buses that go around the city of Rome was approaching and I jumped on to it. I had heard that the tomb of the famous English poet Shelley was somewhere on the MD bus route. The conductor came near me with his ticket book opened and asked me 'where to?' in sign language. 'Cemetery', I replied, holding out a couple of notes.
It was not difficult to pass time in the buses of Rome. Various stone mansions lined the wide roads, marble statues seemed to beckon one with a request to stop and enjoy their beauty, gardens surrounded the whole place and time flew past without one being aware of it. Soon the conductor came near me, touched me on the shoulder and said 'cemetery'!. I alighted from the bus.
I found myself in front of a huge wall that did not seem to have any end. I slowly walked towards the entrance of the cemetery. There was a garden of considerable size around the cemetery. On one side of the garden, there were women and girls standing near heaps of flowers 'Here are fresh flowers to offer to the memory of your near and dear!' One of these girls pointed towards her collection of flowers and smiled at me I was tempted by the freshness of the flowers, the magic of her smile and my deep respect for Shelley I extended my hand and said 'One bouquet please! A small one!' She took one from her basket, shook off the drops of water clinging to it and handed it to me.
'How much?'
I asked.
'150 lira.
'Carrying the bouquet, I walked towards the entrance of the cemetery. A man in army uniform was standing near the entrance I asked him, 'Where can I find the tomb of Shelley, the English poet?' He did not seem to understand me However he encountered me with a question.
'Are you from India?'
'Yes', I nodded
'I have lived in India- during war'.h said with a proud smile, as if he had done something great!
I had seen so many Italian prisoner of war that they were no longer a novelty for me. Rather I felt pity for this khaki clad person who had been forced to watch over a prison for the dead!
Hiding my real feeling. I smiled and responded, 'Oh! I am glad to meet you! Car you tell me where I can find the tomb o Shelley the English poet?'
He thought for some time and school his head. 'It is not here. It is situated in the protestant cemetery. It is at some distance from here.' I stood there with the bouquet in hand, my face reflecting my disappointment.
Thinking of leaving by the very next bus, I started moving away from the man. Suddenly I remembered that cemeteries would be closed at sunset. Not sure of what to do next, I stood there for a while Quite a few people, their faces sad and somber c armed with bouquet and flowers to be offered to the memory of their near an dear, kept going into the cemetery.
I peeped in through the door that was ajar. The calm and the spread out setting of the cemetery attracted me. It seemed as the cemetery was the bridal room of death Carrying the bouquet that I had bought. slowly entered the cemetery.
I felt I was slowly slipping away from the land of the living as I stepped into the fort that was the final resting place of Romans. People could be seen flitting by here and there like colored shadows. A variety of flowering trees stood guard over the tombstones, the boughs of these trees made slow movements that reverberated as deep sighs.
I could see long, seemingly endless rows of tomb stones. Above the stone were crosses like symbols that had put a final end to the lives of those who lay buried. There were simple tombstones near marble ones; dukes and lords and ordinary workers and laborers had been buried side by side. Next to a marble tomb, on which the various honors and titles that the deceased had been awarded were listed, was the shadow of the wooden cross atop the tomb of an unknown person. The tomb of a virgin might lie close to that of a butcher! Altogether the cemetery was a stage on which the light and the shade play of life's mystery was enacted!
There was always a crowd of people who came with flowers to remember the dead on the anniversary of their death. The son at the tomb of the father- the father at the tomb of the son! The lover to erupt in sighs over the memories of his love, the girl to offer tearful tributes to her beloved! The wife with a bouquet of love for the dead husband, the aged husband offering his heart at the tomb of his long dead beloved! Yes - cemeteries could be described as the silent battle field of emotions.
I was standing under the shade of a poplar tree, a mute observer. The bouquet was still in my hands. I was not able to decide where to place it. It was then that I saw an old lady with a huge bouquet cradled in her arms. An old man, with a walking stick, followed her. They came towards the tree. I could then see that the old man was carrying a new toy- an airplane of silvery white colour.
They stopped at a small grave. Flowering creepers grew beside it. The old lady placed the bouquet to one side and cleaned the tomb stone. The old man picked up all the dry flowers and leaves lying around and threw them away. Then the old woman placed the bouquet at the head of the tomb stone and ran her hand over it, as if she were affectionately patting a small boy! The old man wound up the toy plane and placed it on the ground where it began to run around, making quite a din!
The old man gave a satisfied smile, got up and placed the toy among the flowering creepers.
'Chicco, bono notire' he bade Chicco good night. The lady also got up and bade Chicco good night. The old couple went away from there without having shed any tears or made any scenes.
After they disappeared from view, I slowly approached the grave and read what was etched there. Chicco Pisani: Born 1906, Death: 1915. So the old couple was coming to see the bed room of their son who had died 35 years ago. They might be led by thebelief that their nine year old son was lying asleep there. They did not seem to realiz that if their son were alive he would have been a middle aged man of 44 years. For them, Chicco would always be a small boy crazy about new toys!
I placed my bouquet at the tomb tha had immortalized Chicco's childhood!
മലയാള പരിഭാഷ
ഒരു വ്യക്തമായ, മനോഹരമായ സന്ധ്യയില് ഞാന് റോമില് നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. നഗരം ജീവന്റെ ആര്ഭാടത്തില് മുങ്ങിക്കുളിച്ചിരുന്നു.
പിന്നീട് ഒരു സര്ക്കുലാര് ബസില് കയറി. ഷെല്ലിയുടെ കബറിടം കാണണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ ഞാന് ''സിമിതേറിയോ'' (cemetery) എന്നു പറഞ്ഞ് ടിക്കറ്റെടുത്തു.
ബസിറങ്ങിയപ്പോള് ഒരു വലിയ കത്തോലിക്കാ സെമിത്തേരിയുടെ മുന്നിലെത്തി.
ഷെല്ലിയുടെ കബറിടം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സെമിത്തേരിയിലാണെന്നു മനസ്സിലായി; അത് അവിടെനിന്ന് അല്പം അകലെയാണ്. സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുമ്പ് സെമിത്തേരികള് അടയ്ക്കുമെന്നതിനാല് പോകാന് ബസ് കാത്തുനില്ക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ആലോചിച്ചു. പക്ഷേ, കവാടം ചെറുതായി തുറന്നുനിന്നിരുന്നു. ഞാന് അകത്തേക്ക് കയറി.
അവിടെ മരണം ഒരു വധുവരന്റെ മുറിയെപ്പോലെ ശാന്തമായിരുന്നു. പൂക്കള് നിറഞ്ഞ മരങ്ങള്, ക്രൂശുകള്, ലളിതവും ആഡംബരവുമായ കല്ലറകള്... എല്ലാം ജീവിതത്തിന്റെ നാടകം കഴിഞ്ഞ് സമത്വത്തില് എത്തിനില്ക്കുന്ന ഇടം.
പലരും തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ഓര്മക്കായി പൂക്കള് വെച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഒരു പോപ്ലര് മരത്തണലില് നില്ക്കുമ്പോള് ഞാന് കണ്ടത് ഒരു പ്രായമായ ദമ്പതികളെയാണ്. അവര് ഒരു ചെറിയ കല്ലറയ്ക്കരികില് നിന്നു.
കുട്ടിക്കാലത്ത് മരിച്ച മകന് ചിക്കോ പിസാനിയുടേതായിരുന്നു ആ കല്ലറ. 1906-ല് ജനിച്ച് 1915-ല് മരിച്ച ഒന്പതുവയസ്സുകാരന്. മുപ്പത്തിയഞ്ചു വര്ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും അവര്ക്ക് ചിക്കോ ഇപ്പോഴും ഒന്പതുവയസ്സുകാരനാണ്. അമ്മ പൂക്കള് വെച്ചു തലോടി, അച്ഛന് പുതിയ കളിപ്പാട്ട വിമാനം ചുറ്റിച്ച് അവിടെ വെച്ചു. ''ബുവോണ നോട്ടെ, ചിക്കോ'' (ഗുഡ് നൈറ്റ്, ചിക്കോ) എന്നു പറഞ്ഞ് കരയാതെ, ആര്ഭാടം കാണിക്കാതെ അവര് മടങ്ങി.
അവര് പോയശേഷം ഞാന് ആ കല്ലറയ്ക്കരികില് ചെന്നു. ഷെല്ലിക്കു വാങ്ങിയ പൂച്ചെണ്ട് ചിക്കോയുടെ കല്ലറയില് വെച്ചു. കാരണം, അവിടെ സ്നേഹവും ഓര്മയും കാലത്തെപ്പോലും വെല്ലുന്ന ഒരു നിത്യബാല്യം ഉറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ചുരുക്കത്തില്, ഷെല്ലിയെ തേടി പോയ യാത്ര അവസാനം ഒരു അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും അവിചാരിതമായ, എന്നാല് അതിമനോഹരമായ സ്നേഹസന്ദേശത്തില് എത്തിനില്ക്കുകയായിരുന്നു.
Glossary
hugging: holding closely
cemetery: a place where the dead are buried
mansion: a large house
lira: the former currency of Italy
bouquet: a bunch of flowers
nod: move the head up and down to indicate agreement
novelty: newness
Protestant: a member of any of the several Christian denominations which separated from the Roman Catholic Church
Somber: joyless
ajar: slightly opened
reverberate: to reflect
Tombstone: a head stone marking a person's grave
sigh: manifestation of grief
Glossary പദപരിചയം
Glossary-പദപരിചയം
hugging: അടുത്ത് ചേര്ത്തുപിടിക്കല്
cemetery: മരിച്ചവരെ അടക്കം ചെയ്യുന്ന സ്ഥലം; ശ്മശാനം
mansion: വലിയ ഭവനം; മാളിക
lira: ഇറ്റലിയുടെ പഴയ കറന്സി
bouquet: പൂക്കള് കെട്ടിയ കെട്ട്; പുഷ്പക്കെട്ട്
nod: തല ഉയര്ത്തിയും താഴ്ത്തിയും സമ്മതം അറിയിക്കുക
novelty: പുതുമ; നൂതനത്വം
Protestant: റോമന് കത്തോലിക്കാ സഭയില് നിന്ന് വേര്പിരിഞ്ഞ ഒരു ക്രൈസ്തവ സമുദായാംഗം
somber: ആനന്ദരഹിതമായ; ഗംഭീരമായ
ajar: അല്പം തുറന്നിരിക്കുന്ന
reverberate: പ്രതിഫലിക്കുക; മുഴങ്ങിത്തിരിച്ചുവരിക
tombstone: ശവകുടീരത്തിനു മുകളിലുള്ള ശിലാഫലകം (ഇംഗ്ലീഷില് 'bombstone' എന്നത് തെറ്റായി ടൈപ്പ് ചെയ്തതാകാം; ശരിയായ വാക്ക് tombstone ആണ്)
sigh: ദുഃഖത്തിന്റെ പ്രകടനം; നെടുവീര്പ്പ്
Think and Write
1. Write a paragraph about the cemetery the author visited
എഴുത്തുകാരന് സന്ദര്ശിച്ച ശ്മശാനത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ഖണ്ഡിക എഴുതുക
The cemetery the author visited was vast, peaceful and extraordinarily beautiful. Tall flowering trees stood like silent guards over endless rows of tombstones. Rich marble tombs of dukes lay beside simple wooden crosses of ordinary people; death had erased all oscial differences. The atmosphere was calm yet filled with deep emotion as relatives came with flowers to remember their loved ones. To the author it appeared as the mysterious bridal chamber of death and a silent battlefield where love and loss fought quietly every day.
എഴുത്തുകാരന് സന്ദര്ശിച്ച ശ്മശാനം വിശാലവും ശാന്തവും അസാധാരണമായ സൗന്ദര്യമുള്ളതുമായിരുന്നു. പൂക്കുന്ന ഉയരമുള്ള മരങ്ങള് നിരവധി ശവകുടീരങ്ങള്ക്കു മീതെ നിശ്ശബ്ദ കാവല്ക്കാരെപ്പോലെ നിന്നു. ഡ്യൂക്കുമാരുടെ മാര്ബിള് കല്ലറകള്ക്കരികില് സാധാരണക്കാരുടെ ലളിതമായ മരക്കുരിശുകള്; മരണം എല്ലാ സാമൂഹിക വ്യത്യാസങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കിയിരുന്നു. ബന്ധുക്കള് പൂക്കളുമായി വന്ന് പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ഓര്ക്കുന്നതിനാല് അന്തരീക്ഷം ശാന്തമെങ്കിലും ആഴമേറിയ വികാരങ്ങള് നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. എഴുത്തുകാരന് അത് മരണത്തിന്റെ നിഗൂഢ മണവറയും സ്നേഹവും നഷ്ടവും നിശ്ശബ്ദമായി പോരടിക്കുന്ന യുദ്ധക്കളവുമായി തോന്നി.
2. Why did the author consider the cemetery as the bridal room of death?
ശ്മശാനത്തെ മരണത്തിന്റെ മണവറ എന്ന് എഴുത്തുകാരന് വിശേഷിപ്പിച്ചത് എന്തുകൊണ്ട്?
He saw the cemetery as the final, most intimate union between the living and the dead - a quiet, eternal embrace, like a bridal chamber where death gently and permanently 'Marries' each person.
ജീവനും മരണവും തമ്മിലുള്ള ഏറ്റവും അടുത്തതും നിത്യവുമായ സമ്മേളനമാണ് ശ്മശാനമെന്ന് അദ്ദേഹം കണ്ടു - മരണം ഓരോരുത്തരെയും സൗമ്യമായി എന്നന്നേക്കുമായി ''വിവാഹം കഴിക്കുന്ന'' ശാന്തമായ മണവറ.
3. On entering the cemetery, he felt as if he was slipping away from the land of the living. What made him feel like that?
ശ്മശാനത്തില് കയറിയപ്പോള് ജീവനുള്ളവരുടെ നാട്ടില് നിന്ന് ഒഴുകിപ്പോകുന്നതുപോലെ തോന്നിയത് എന്തുകൊണ്ട്?
The extreme calm, the sight of people moving like colored shadows, the slow swaying of tree branches that sounded like deep sighs, and the countless tombstones with crosses all created a feeling that he had crossed the boundary from the noisy world of the living into the silent kingdom of the dead.
അത്യധികം ശാന്തത, നിറമുള്ള നിഴലുകളെപ്പോലെ നടക്കുന്ന ആളുകള്, ആഴമേറിയ നെടുവീര്പ്പുകളായി മാറുന്ന മരക്കൊമ്പുകളുടെ ചലനം, കുരിശുകളുള്ള എണ്ണമറ്റ ശവകുടീരങ്ങള് - ഇവയെല്ലാം ജീവനുള്ളവരുടെ ബഹളമുള്ള ലോകത്ത് നിന്ന് മരിച്ചവരുടെ നിശ്ശബ്ദ രാജ്യത്തേക്ക് കടന്നുവോ എന്ന് തോന്നിച്ചു.
4. Death is a great leveller'. Do you agree? Justify your answer.
മരണം ഒരു മികച്ച സമത്വ വാദിയാണ്' - നിങ്ങള് യോജിക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം സമര്ത്ഥിക്കുക.
Yes, I completely agree. In the cemetery the author saw marble tombs of dukes and lords lying next to simple wooden crosses of unknown labourers and ordinary people. Titles, wealth, and oscial status mean nothing after death; everyone becomes equal in the eyes of death. The same earth receives both the mighty and the humble, proving that death removes all man-made differences and makes everyone truly equal.
അതെ, പൂര്ണമായി യോജിക്കുന്നു. ശ്മശാനത്തില് രാജക്കന്മാരുടെയും പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും മാര്ബിള് കല്ലറകള്ക്കരികില് അജ്ഞാത തൊഴിലാളികളുടെ ലളിതമായ മരക്കുരിശുകള് കിടക്കുന്നത് എഴുത്തുകാരന് കണ്ടു. പദവിയും ധനവും സാമൂഹിക നിലയും മരണശേഷം ഒന്നിനും വിലയില്ല; മരണത്തിന്റെ മുന്നില് എല്ലാവരും തുല്യരാകുന്നു. മഹാന്മാരെയും സാധാരണക്കാരെയും ഒരുപോലെ ഈ ഭൂമി സ്വീകരിക്കുന്നു - മരണം മനുഷ്യനിര്മിതമായ എല്ലാ വ്യത്യാസങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കി എല്ലാവരെയും യഥാര്ത്ഥത്തില് സമന്മാരാക്കുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു.
5. Why does the author compare the cemetery to a stage on which the light and the shade play of life's mysteries was being enacted?
ജീവിത രഹസ്യങ്ങളുടെ പ്രകാശവും ഇരുളും കൂടിച്ചേരുന്ന ഒരു നാടകവേദിയോട് എഴുത്തുകാരന് കല്ലറയെ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഉപമിക്കുന്നത്?
The author compares the cemetery to a stage because it shows the contrasts of life-life and death, joy and sorrow, rich and poor-just like light and shade in a drama. Different people with different emotions visit it, making it appear like a silent play of life's mysteries.
കല്ലറയില് ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ വിരോധാബാസങ്ങളും കാണാം - ജീവനും മരണവും, സന്തോഷവും ദുഃഖവും, സമ്പന്നരും ദരിദ്രരും. പലവികാരങ്ങളുമായി നിരവധി ആളുകള് എത്തുമ്പോള്, ജീവിതത്തിന്റെ രഹസ്യമാര്ന്ന നിശ്ശബ്ദ നാടകമൊന്നു നടക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നതിനാലാണ് എഴുത്തുകാരന് കല്ലറയെ നാടകവേദിയോട് ഉപമിക്കുന്നത്.
6. 'Cemeteries could very well be described as the silent battlefield of emotions.' Discuss.
കല്ലറകളെ വികാരങ്ങളുടെ നിശ്ശബ്ദ യുദ്ധഭൂമി എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാം.'' വിശദീകരിക്കുക.
The cemetery is called a silent battlefield of emotions because it holds strong feelings such as love, grief, memories, and longing. People silently struggle with their pain and emotions when they visit their loved ones' graves. Though no sound is heard, every heart fights an emotional battle.
കല്ലറകളില് സ്നേഹവും വേദനയും ഓര്മ്മകളും ദീര്ഘനിരാശകളും നിറഞ്ഞ വികാരങ്ങളുടെ പൊരുതലാണ് നടക്കുന്നത്. പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ കല്ലറയില് വന്നവര് ശബ്ദമില്ലാതെ തന്നെ മനസ്സിലെ വേദനകളോട് പോരാടുന്നു. അതിനാല് ശബ്ദമില്ലെങ്കിലും ഓരോ ഹൃദയത്തിലും വികാരങ്ങളുടെ യുദ്ധം നടക്കുന്നതിനാല് കല്ലറകള് നിശ്ശബ്ദ യുദ്ധഭൂമിയാണ്.
7. Why does the author decide to place the bouquet at the tomb of Chicco?
ചോദ്യത്തിന്റെ മലയാളം പരിഭാഷ:**
എഴുത്തുകാരന് എന്തുകൊണ്ടാണ് പൂക്കൊത്തെ ചിക്കോയുടെ കല്ലറയില് വെക്കാന് തീരുമാനിച്ചത്?
The author places the bouquet at Chicco's tomb because he is moved by the deep love of Chicco's aged parents. Even after 35 years, they still treat their son as a small boy and bring toys and flowers. Touched by this lasting affection, the author feels the bouquet belongs at Chicco's resting place.
ചിക്കോയുടെ വയസ്സായ മാതാപിതാക്കളുടെ അഅളവുകളില്ലാത്ത സ്നേഹം എഴുത്തുകാരനെ ആഴത്തില് സ്പര്ശിച്ചു. 35 വര്ഷങ്ങള് കഴിഞ്ഞിട്ടും അവര് മകനെ ഒരു ചെറിയ ബാലനായിതന്നെയാണ് കാണുന്നത്, പൂച്ചെണ്ടും കളിപ്പാട്ടങ്ങളും കൊണ്ടുവരുന്നു. ഈ സ്നേഹം കണ്ടപ്പോള് എഴുത്തുകാരന് വാങ്ങിയ പൂക്കൊത്തെ വെക്കാനുള്ള ഏറ്റവും ശരിയായ സ്ഥലം ചിക്കോയുടെ കല്ലറയാണെന്ന് തോന്നി.
S. K. Pottekkatt
Sankaran Kutty Pottekkatt (1913-1982), popularly known as S. K. Pottekkatt was a world renowned Malayalam writer He is chiefly remembered for his travel writings which are filled with life-like presentation of men and manners. His literary works include novels, collections of short stories, anthologies of poems, travelogues, plays, collection of essays and books based on personal memoirs. He won the Kerala Sahithya Academy award in 1961 for the novel Oru Theruvinte Katha (The Story of a Street) and the Jnanapith award in 1980 for the novel Oru Desathinte Katha (The Story of a Locale), (His works have been translated into English, Italian, Russian, German and Czech, besides Indian languages. His novel Oru Desathinte Katha was made into a film.
എസ്. കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട് എന്നറിയപ്പെടുന്ന, ശങ്കരന് കുട്ടി പൊറ്റെക്കാട്ട് (19131982), ലോകപ്രശസ്തനായ മലയാള എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു. മനുഷ്യരുടെയും പെരുമാറ്റത്തിന്റെയും ജീവിതസമാനമായ അവതരണങ്ങള് നിറഞ്ഞ യാത്രാ വിവരണങ്ങലിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം പ്രധാനമായും ഓര്മ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. നോവലുകള്, ചെറുകഥാ സമാഹാരങ്ങള്, കവിതാസമാഹാരങ്ങള്, യാത്രാവിവരണങ്ങള്, നാടകങ്ങള്, ഉപന്യാസ സമാഹാരം, വ്യക്തിപരമായ ഓര്മ്മക്കുറിപ്പുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പുസ്തകങ്ങള് എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാഹിത്യ കൃതികളില് ഉള്പ്പെടുന്നു. 1961-ല് ഒരു തെരുവിന്റെ കഥ എന്ന നോവലിന് കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാര്ഡും 1980-ല് ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ എന്ന നോവലിന് ജ്ഞാനപീഠ അവാര്ഡും നേടി. (അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികള് ഇന്ത്യന് ഭാഷകള്ക്ക് പുറമേ ഇംഗ്ലീഷ്, ഇറ്റാലിയന്, റഷ്യന്, ജര്മ്മന്, ചെക്ക് ഭാഷകളിലേക്കും വിവര്ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ എന്ന നോവല് ഒരു സിനിമയായും വന്നിട്ടുണ്ട.
No comments:
Post a Comment